20 Mart 2010 Cumartesi

Aslında en güzeli yola çıkıyorum diyip hemen pedallamak

Uzunca bir süredir yazamıyorum. Sebebini az çok tahmin etmişinizdir. Zaman azaldıkça heyecan da artıyor, eksikler de ortaya çıkıyor. Bir dolu hayal kırıklığı da yaşanıyor. Şu sıralar vize işlemleri ile uğraşıyorum.
Gürcistan bizlerden vize istemiyor, sınır kapısında pasaportu gösterip geçebiliyoruz. Pasaportun süresinin 6 aydan az olmaması şartı ile ülkede 1 ay kalabilirsiniz.

Azerbaycan’a öyle pasaport gösterip geçemiyorsunuz. Vize uygulanıyor fakat ücret alınmıyor. Azerbaycan ülkesine giriş tarihlerini söylememe rağmen pasaportu verdiğim tarihten bir ay süre ile bana vize vermişler. İyi de kardeşim ben bisikletle gidiyorum, yetişemeyeceğimi söylemiştim dedim. Tiflis'den bir daha alırsınız dedi. Gürcistan Azerbaycan karayolu sınır kapısında vize işlemleri yapılmıyor. İstediğim tarihe versen ne olur? İnsiyatif senin elinde..

Türkmenistan 5 günlük transit vize veriyor. İyi de ben 5 günde bisikletle geçemem dedim elçiliğe. Koca elçilik bana bir turizm firmasının adresini verdi İstanbul'dan, bura ile konuşun dedi. Eee sen ne halt etmeye elçilik açtın? Aradım. Durumu söyledim; "Gürkan Bey üzülerek söylemek zorundayım ki, ülkede bisikletle gezemezsiniz!!" Nasıl yaa!! Yahu o ülkede bisikletleri ile gezen bir çok yabancı gördüm ben dedim. Ülkelerinin Dış işleri bakanlığı aracılığı ile özel izin alıp gezmişlerdir, siz de öyle yapın dendi. Bu arada ülkede naylon poşetle sokakta gezmek yasakmış onu öğrendim.

Dış işleri bakanlığına gittim. Proje dosyamla beraber. Biz böyle sıradan bir vatandaş için Nota veremeyiz dendi. Önce İl gençlikten bisiklet federasyonu için lisans çıkarttım. Ardından turizm bakanlığına ve başbakanlığa haber verdim. Hem federasyonda hem de turizm bakanlığından kağıt aldım ki bu işlemlerin hepsini yapmam 1 ayımı aldı, ben kısa kısa yazıyorum. Tüm evrakları toplayıp geri dış işleri bakanlığına gittim. Neticede bu kadar cebeleşmenin sonunda bu yazıları hafta başında dış işleri bakanlığından aldım.

Özbekistan ülkesi vize istiyor vize ücreti 80 dolar. Ayrıca davetiye de istiyorlar. Davetiyesiz ülkeye giremiyorsunuz. Burada gene dış işleri bakanlığının devreye girmesi lazım. Fakat elçilikteki adam projeyi açıyor, Özbekistan'da gideceğim güzergahı, kamp yapacağım alanları inceliyor ve bana oralar hakkında bilgi veriyor. Burada şuraya gidin, burada bunu yapın diye. Ardından projenin kapağını ve benim bilgilerimi alıp vize başvurusu yapıyor. İnşallah istediğiniz tarihe çıkartabilirim, deneyeceğim diyip yardımcı oluyor. Biz de kendi dış işlerimizde yabancı muamelesi görelim!!

Kırgızistan ve Kazakistan ülkelerine vizesiz giriş yapabiliyorsunuz. Pasaport süresi 6 aydan az olmayacak şekilde bu ülkelerde 1 ay kalabilirsiniz.
Rusya, Moğolistan ve Çin'in vizelerini Kazakistan veya Kırgızistan'dan alacağım için burada hiç incelemedim bile. Fakat bu ülkeler bizlerden vize alıyor. Belki ben yoldayken Rusya vize olayını kaldırır.

Onun dışında Turkcell, Akbank, Garanti bankası, THY, Nike, Adidas, Redbull, Greenpeace, Unicef ve birkaç kurum daha sponsor olmak istemedi. Sponsorluk konusunda bir şeyler yaparım diyip arkamdan, bu adam bunu yapamaz diyenler de var. Bu büyük firmalar arasında Güngörler Bisiklet'in sahibi Burak’a inancı ve desteği için teşekkür bir borç bilirim. Bunların dışında bir radyo programında proje ile ilgili dalga geçtiler. Kendi çevreme gelince büyük bir çoğunluk ya yapamayacağımı ya da en fazla sınıra kadar gidip geri geleceğimi söylediler..

Bir de beni iyi tanıyanlar var. Bu rota niye Rusya'dan geçiyor, yemezler yavrum rus hatunlarını görmeye gidiyorsun, alakası yok desem de inandıramadım, Japonya'dan evlenir gelirsin sen ben de zaten onun için gidiyordum, sipariş verenler de var şunu bunu al diyen sonra bisikletle gittiğimi hatırlayıp yaa ağırlık olur di mi..

Hepsini toplarsak devletin bir yardımını alamadım, firmalar sponsor olmadı bütçe konusunda yalnızım, medya da dalga geçildi, kendi arkadaş çevremde inanmayanların sayısı fazla. Şimdi soruyorum hayatınızda hiç bu kadar büyük bir topluluğu hayal kırıklığına uğratma imkanı elinize geçti mi geçmedi mi? Fazla kibar oldu di mi, ben de yakıştıramadım. Gürcistan sınırını geçtikten sonra burayı tekrar kaleme alacağım. : )

Bu hayatta her şey koyduğumuz hedefle başlamaz mı? O hedefe ulaşmak için çaba sarfetmez miyiz? Bisikletle seyhat konusunda hedefimi koydum, Japonya dedim. Çalışma hayatımı askıya aldım, kendi paramla gidiyorum. Uzak veya yakın bir önemi var mı artık? Giderim veya gidemem, bu projenin hayalini kurmuş muyum? Ben ölümüne pedal çevirip ne olursa olsun Japonya'ya gideceğim demiyorum. Hedefimi koydum ve oraya ulaşmaya çalışacağım. Kaç kişi böyle bir yolculuğa çıkmayı göze alır? Hadi bir de maddi imkanları da sağlayın o kişiye buna rağmen kaç kişi bu yolu bisikletle tek başına alır? Bir çok arkdaşım Gürkan bisikletle Japonya'ya gidiyormuşun (herkes Japonya'ya kitlenmiş kalmış durumda), manyak mısın sen diyor. Arkasından bir şekilde destekleyecek ya, keşke zamanım olsa ben de sana eşlik ederdim ama beni yarı yolda bırakmak zorunda kalırdın yetişemezdim sana. Bu cümleyi kuran arkaşlarım; fırsatları biz yaratırız! Zamanınız ve paranız da olsa bu düşünce yapısı ile benle zaten gelemezsiniz bırakın performans zaman bahanelerini. Olay Japonya'ya gitmek değil.

Bu tura çıkmadan önce amaçlarım belliydi. Şehirlerde daha çok bisikletli görmek, Asya'yı bisikletle keşfetmek, bir çok yeni insan, yeni yer görmek, kendi kültürümü onlara anlatmak arkadaşlıklar kurmak, kendi yaşam alanımı genişletmek ve yeni tecrübeler edinmek. Bir tane daha eklendi, bana inanmayanları hayal kırıklığına uğratmak. Öperim. :D

9 yorum:

  1. Maksadı hayatla dalga geçmek olan programda geçilen dalgayı çok önemsememeni öneririm. Müdürüm beni yavaşlatmaya devam etmezse yolculuğunda bir hafta kadar yanında olmayı umuyorum.

    YanıtlaSil
  2. Merhaba

    Yazını ilgi ve gülümsemeyle okudum. Bu işi yapabileceğine inanmayanlar bol keseden atıp tuttuklarına göre bizim de susmamamız lazım. Ben Japonya'ya kadar seni keyifle takip edeceğim ve iyi dileklerim çantanı ağırlaştırmak yerine hafifletir umarım. Bütün bu "yapamazsın" serzenişlerinin altında nasıl bir toplumsal hastalık var, şimdi girmeyelim ama senden ayrıntılı bir analiz de bekliyoruz.

    Bu para meselesiyle ilgili de birsey belirtmek isterim. Sen de incelediğin diğer insanların turlarında görmüşsündür. Yolculukları süresince bir hesap no ya da direct debit ile insanlardan bağış topluyorlar. bizde eli ayağı tutan adamın birilerinden para istemesi ayıp sayılıyor haliyle. Ama mesela ben sana inanıyorum ve bu hayalini gerçekleştirebilmen için sana 10 ytl bağışta bulunabilirim. ve benim gibi yüzlerce insanın olduğunu da biliyorum. böylece sen de sponsorlara biat etmeden bu yolculuğunu gerçekleştirebilirsin. Böylece bütün yolculuğun da ortak dayanışmamızın ürünü olur. ne dersin?

    YanıtlaSil
  3. Onur haklısın önemsediğimden yazmadım . o da sadece olumsuzluklardan biriydi. Söyle mudure cezip gelırse o da eslık etsın. Gel işte bır sekılde cok eglencelı gececek ınanıyorum.

    Tuna desteğin içi tesekkur ederım. Evet dediğin gibi yabancıların sitelerinde arkadaşlarından ve onların çevrelerinden aldıkları desteği gördüm yazılanları okudum . Sizlerle birlikte japonya ya pedal cevırmek guzel olur, yapamayacağımı düşünenlere karşı. Bir pedallamaya başlayayım tuna bu fikride o zaman hayata geçiririm ..

    YanıtlaSil
  4. Sırf seninle dalga geçenlere,inanmayanlara inat bile çıkılır bu tura.Zaten en önemli kısmı karar vermek ve işlemlere başlamak.Bence 8 ay boyunca bisiklet sürmek daha kolay işlemleri halletmekten.Sana en azından buradan yorumlarımla da olsa desteğimi esirgemeyeceğim.Başarılar abi.Umuyorum ve inanıyorum ki bunun üstesinden geleceksin.Bir de herşeye rağmen turun keyfini çıkarmaya bak...

    YanıtlaSil
  5. Arif teşekkür ederim. Karar verdık ıslemlerı hallettık . Terslık olmazsa onumuzdeki hafta persembe gunu yola cıkıyorum Samsundan. Geriye sadece pedallamak kalıyor en kolayıda buydu zaten ...

    YanıtlaSil
  6. Belki de hayallerinle bütün alay geçenlere; son derece sert bir şekilde "Canınız Cehenneme!" diyere yola çıkmak gerekiyor. Bu hayalini gerçekleştirebileceğinden adım gibi eminim. Her yıl yüzlerce kişi bisikletle dünya turu hayalini gerçekleştiriyor. Bence Japonyaya kadar gitmişken oradan güney ya da kuzey amerikaya, oradan da ispanyaya yoluyla türkiyeye dönerek dünya turunuzu tamamlayabilirsiniz. Ben de birkaç yıl içinde Çine gitmeyi planlıyorum.
    Sponsor bulamasanızda hiç moralinizi bozmadan, kendi bütçenizle yola çıkmalısınız.

    YanıtlaSil
  7. Orta ve doğu karadeniz, Gürcistan , Azerbaycan, Türkmenistan, Özbekistan, Tacikistan, Kırgısiztan bisikletle geçilmiştir. Çinde ikinci ayıma girdim pedallamaya devam ediyorum. Sırada Moğolistan, Rusya, Güney Kore, Japonya var. Durmak yok yola devam :D

    YanıtlaSil
  8. Yüreğin güçlü zaten, yolun ve şansın açık olsun.
    Hamdi Üzel

    YanıtlaSil
  9. dostum, şu anda japonya'dasın, oraya kadar gidememiş de olabilirdin ama önemli olan mahalle baskılarını sallamayıp, sadece istediğin için yola çıkmandı bence. ben de hep öyle yapıyorum. darısı herkesin başına(özellikle de küçümser havayla yaklaşıp çaktırmadan kıskananların)... :))

    YanıtlaSil